“Dwa ciała w mroku! Nie bój się, nie!Wraz z tobą ginę w tym samym śnie -”

“Nie ja - lecz sen mój i głódKołaczą do twoich wrót....Ku ogrodowi przydźwignę twe łoże,Pieszczotą zmącę ci krew,Wsłuchany w ogrodu śpiew!”

“...Ona mu podawała z wyrazem skupieniaTo usta do pieszczoty, to - chleb do gryzienia.I tak, śniąc, przegryzali pod majowym niebemNa przemian chleb - pieszczotą, a pieszczotę - chlebem.I dwa głody sycili pod opieką wiosny:Jeden głód - ten żebraczy, a drugi - miłosny.Poeta, co ich widział, zgadł, jak żyć potrzeba?MA DWA GłODY, LECZ BRAK MU - DZIEWCZYNY I CHLEBA.(Romans)”

“Ja - ściszę wrzenie mej krwi,Ty- zamkniesz okna i drzwi.”

“Bywają wielkie zbrodnie na świecie, ale chyba największą jest zabić miłość. Tyle lat upłynęło, prawie pół wieku ; wszystko przeszło: majątek, tytuły, młodość, szczęście... Sam tylko żal nie przeszedł i pozostał, mówię ci, taki świeży, jakby to było wczoraj. Ach, gdyby nie wiara, że jest inny świat, w którym podobno wynagrodzą tutejsze krzywdy, kto wie, czy nie przeklęłoby się i życia, i jego konwenansów...”

“Mając świadomość, z jakim ogromem cierpienia zwierząt i zniszczeniem środowiska wiąże się jedzenie mięsa, nie potrafiłabym brać w tym udziału.”

“Być dobrym, to znaczy być w harmonii z samym sobą. Dysonans to w tym przypadku przymus pozostania w harmonii z innymi.”