“Aquellos dos hablaban de especie de jerga matemática superior. Nunca entraba en ella nada de carne y hueso: era extraña, fantasmal, espantosamente abstracta. ”

“Y entonces llega un momento en el que, de repente, todo parece del revés. Vivimos en la mente, en ideas, en fragmentos. Ya no nos embebemos más en la salvaje y lejana música de las calles: solamente recordamos.”

“Naast dit mensenras bestaat nog een ras van wezens, de onmenselijken, het ras der kunstenaars die, door onbekende impulsen geprikkeld, de levenloze massa van de mensen nemen en door de koortshitte en gisting die zij daarin verwekken dit kleffe deeg in brood veranderen en het brood in wijn en de wijn in zang. Uit dit dode compost en de inerte sintels brengen zij een lied voort dat besmet.”

“..., que sólo quienes, como él, son sensibles a la alquimia del sonido y los sentidos, son capaces de transformar la realidad negativa de la vida en las formas substanciales y significativas del arte. Sólo quienes pueden admitir la luz en sus entrañas pueden expresar lo que hay en el corazón.”

“De wiegen der beschaving zijn de verpestende riolen van de wereld, het knekelhuis waarin de stinkende baarmoeders hun bloederige pakjes vlees en been toevertrouwen.”

“In niets onderscheidden ze zich van de heikneuters waar ze later hun voeten op zouden vegen. Het waren nullen in elke betekenis van het woord, nullen die de kern vormen van een fatsoenlijk en jammerlijk burgerdom. Ze sliepen best en klaagde nooit; ze waren niet vrolijk en niet ongelukkig. De onverschilligen die Dante naar het voorportaal van de Hel heeft verwezen. De lui van de bovenlaag.”

“Recuerdo muy bien cómo disfrutaba con mi sufrimiento. Era como llevarse un cachorro a la cama. De vez en cuando te arañaba... y entonces sentías auténtico espanto. Por lo general, no sentías miedo: siempre podías soltarlo o cortarle la cabeza.”