“I know a sad little mermaidDwelling in the oceanSoftly, gently blowingHer heart into a wooden fluteA sad little mermaidWho dies with a kiss at dawn.”

“همه می ترسند همه می ترسند اما من و تو به چراغ و اب و آینه پیوستیم و نترسیدیم”

“حلقهدخترک خنده کنان گفت که چیستراز این حلقه ی زرراز این حلقه که انگشت مرا این چنین تنگ گرفته ست به برراز این حلقه که در چهره ی او این همه تابش و رخشندگی استمرد حیران شد و گفت:(حلقه ی خوشبختی است ،حلقه ی زندگی است)همه گفتند :مبارک باشددخترک گفت دریغا که مراباز در معنی آن شک باشدسالها رفت و شبیزنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه ی زردید در نقش فروزنده ی اوروز هایی که به امید وفای شوهربه هدر رفته ،هدرزن پریشان شد و نالید که وایوای،این حلقه که در چهره ی اوباز هم تابش و رخشندگی است حلقه ی بردگی و بندگی است”

“اگر عشق عشق باشد، زمان حرف احمقانه ای است”

“Waiting in RedIt is me,a lonely womanat the doors of a cold season,and discovery of the soiled soul of this Earth,the sad despair of this Sky,and the inability of my frozen hands.”

“I speak out of the deep of nightout of the deep of darknessand out of the deep of night I speak.if you come to my house, friendbring me a lamp and a window I can look throughat the crowd in the happy alley.”

“Little son, I have longed a while to see you, and now I see you the fairest thing ever a woman bore. In sadness came I hither, in sadness did I bring forth, and in sadness has your first feast day gone. And as by sadness you came into the world, your name shall be called Tristan; that is the child of sadness.”After she had said these words she kissed him, and immediately when she had kissed him she died.”