“Gözlerin açık diye gördüğünü sanıyorsun.”

“Ah, gençliğimin mabedi o sevgili nerelerde! Kaybolacak idiyse onu ne diye tanıdım ben?.. Kendi kendime: Çılgınsın! diyorum, artık bulunması olanaksız bir şey arıyorsun!Ama ben ona, o sevgiliye bir zamanlar sarılmıştım. Kalbinin atışlarını duymuştum. Yüce yaradılışı önünde kendimi benliküstüne yükselmiş gibi görürüm. Çünkü onun yanında ne kadar olabileceksem o kadar sezgili olurdum.Hey Tanrım! O zaman ruhumun hiçbir yeteneği boşa çıkar mıydı? Yüreğimin tüm evreni kucaklamadaki şaşılacak gücü onun önünde bütünüyle kendini ortaya koymaz mıydı? Yüreğin derinliklerinden yükselen ürpermeler, iki ruhun yüz yüze şimşeklenmesi aramızda her günün, bir alışverişine benzemez miydi? Ah, onunla her sohbetimiz ve iğneli şakalarımız dahil, her sözümüz inci gibi inceltilmişti, ben bunu bilirim...Asla unutamayacağım, onun ruhunun duruluğunu, sağlamlığını, onun o göksel yumuşaklığını asla unutamayacağım...”

“All intelligent thoughts have already been thought; what is necessary is only to try to think them again.”

“Once more I am a wanderer, a pilgrim, through the world. But what else are you?”

“Whatever truths or fables you may find in a thousand books, it is all a tower of Babel unless love holds it together.”

“If there is confusion in your head and in your heart, what more do you want! A man who no longer loves and no longer errs should have himself buried straight away.”

“God save you, my brethren, with all your -isms and schisms! I am a citizen of the world, and a man of Weimer. I have established myself by culture in this choice society; and if anyone knows a better place, let him go to it.”