“Se d’improvvisomi dimentichi,non cercarmi,chè già ti avrò dimenticata.”

“Io ti ho nominato regina.Ve n'è di più alte di te, di più alte.Ve né di più pure di te, di più pure.Ve né di più belle di te, di più belle.Ma tu sei la regina.Quando vai per le stradenessuno ti riconosce.Nessuno vede la tua corona di cristallo, nessuno guardail tappeto d'oro rossoche calpesti dove passi,il tappeto che non esiste.E quando t'affaccitutti i fiumi risuonanonel mio corpo, scuotonoil cielo le campane,e un inno empie il mondo.Tu sola ed io,tu sola ed io, amor mio,lo udiamo.”

“Zabranjeno je plakati, bez da se nesto ne nauci, probuditi se u danu a ne znati sta ciniti, biti uplasen svojih vlastitih uspomena. Zabranjeno je ne smejati se problemima, ne boriti se za ono sto zelis, odustati od svega zbog vlastitog straha da ostvaris svoje snove. Zabranjeno je ostaviti svoje prijatelje, ne pokusati razumeti sao ste sve proziveli zajedno, i zvati ih samo onda kad ti je neophodno. Zabranjeno je ne biti svoj pred drugima, pretvarati se pred ljudima do kojih ti nije stalo, izigravati klovna da bi te pamtili, i zaboraviti sve kojima je zaista stalo do tebe.Zabranjeno je ne uciniti sve za sebe samog, biti uplasen od zivota i onoga cime te zivot obvezuje, ne ziveti svaki dan kao da je to tvoj poslednji dah. Zabranjeno je da ti nedostaje neko bez radosti, da zaboravis neciji smeh i oci, sve samo zato sto njegov put vise ne obuhvata tvoj, zabranjeno je zaboraviti njegovu proslost i zameniti je njegovom sadasnjoscu. Zabranjeno je ne pokusavati shvatiti druge misliti da je njihov zivot vredniji od tvog, ne spoznati da svako ima svoj put i slavu. Zabranjeno je ne stvarati vlastitu pricu, ne imati trenutak za one kojima si potreban, ne razumeti da je zivot ono sto daje , takodje i uzima. Zabranjeno je ne traziti srecu, ne ziveti zivot s' pozitivnim stavom, ne smatrati da uvek mozemo biti bolji; Zabranjeno je zaboraviti da bez tebe ovaj svet ne bi bio isti...”

“Mi vida, no hallarás en el pozo en que caes lo que yo guardo para ti en la altura".”

“Algún día en cualquier parte, en cualquier lugar indefectiblemente te encontrarás a ti mismo, y ésa, sólo ésa, puede ser la más feliz o la más amarga de tus horas.”

“Hoy es hoy, y ayer se fue. No hay duda.”

“Dónde está el niño que yo fui,Sigue adentro de mí o se fue?Sabe que no lo quise nuncaY que tampoco me quería?Por qué anduvimos tanto tiempoCreciendo para separarnos?Por qué no morimos los dosCuándo mi infancia se murió?Y si el alma se me cayóPor qué me sigue el esqueleto?”